BLOG: Wars van Passie

door Deanne Candel

Passie ik heb er helemaal niets mee.
Het is mode in werving- en selectieland (al enkele jaren) dat iemand ergens een passie voor moet hebben. Ik lees het zelfs op publicatieborden in bedrijven.

In ons bedrijf hebben medewerkers, verantwoordelijkheid, betrokkenheid, etc. etc. ….. en dan komt het woord: “Passie”.

Begrijp me niet verkeerd; ik vind het geweldig als iemand “het” heeft, maar ik kan er helemaal niets mee. Als iemand mij vraagt wat is je passie sta ik met mijn mond vol tanden.

Betekent dat dan ook dat ik niet geëngageerd genoeg ben als HR specialist?

Ik weet dat ik mijn werk graag doe; is dat passie?
Ik weet dat ik zielsveel om mijn zoon geef; is dat passie?
Ik weet dat ik graag met vrienden en vriendinnen een borrel drink, een hapje eet en klets; is dat passie?
Ik weet dat ik gelukkig word als ik iemand een inzicht kan geven of een luisterend oor; is dat passie?
Ik weet dat ik huisdieren leuk vind (al heb ik er zelf geen); is dat passie?

Misschien ligt het wel aan de betekenis die ik aan het woord passie geef: iets waar iemand helemaal voor gaat, al zijn vrije tijd in steekt en waar iemand geen afstand van kan doen. Bijvoorbeeld paardrijden, schilderen of ballet. Tja, en dat heb ik nu allemaal net niet.
Vandaar dat ik wat wars ben van passie voor zover er een waardeoordeel wordt gehangen aan het feit of iemand al dan geen passie heeft.

Overigens weet ik niet eens of het een staat van zijn is of een staat van hebben.

Er zit maar één ding op als iemand mij vraagt wat mijn passie is: aangeven dat ik het belangrijk vind tevreden te zijn,  mijn integriteit te bewaren en simpelweg een goed mens proberen te zijn. Maar of dit nou echt passie is? Whatever.

Reactie toevoegen